Uzun zamandır evde hani o köyümüzde kendi buğdayımızdan elde edilen undan ekşi maya kullanılarak yapılan misler gibi kokan ekmekten yapmak için uğraşıyordum. Nedenine gelince; 2007 yılı yazında ekmek merakımı bilen bir arkadaşımın bulunduğum şehrin en iyi ekmeği diye zahmet edip getirdiği ekşi maya kullanılarak özenle yapılmış kepekli ekmeğin içinden, hem de dişlerimin arasından...

 Hepimizin küçüklüğüne dair damağımızda ve gönlümüzde tarif edemediğimiz hoş aromalar bırakan anılarımız mevcuttur. Yıllar geçse de bu anılar tazeliğini korur ve her sene unutmak bir yana, daha da lezzetlenir. Ben de, akşamın geç saatinde çocuklarımın acıkmış bir halde ekmek kokusunu sindire sindire beklemelerini, fırından çıkan kendimize özgün ekmekleri sıcak sıcak dilimleyerek üzerlerine halis tereyağı sürmelerini, eriyen yağın üzerine atılan iri taneli deniz tuzları ile ortaya çıkan lezzeti bir çırpıda mideye indirivermelerini aynen benim hissettiğim hatıralar gibi yaşayacaklarına eminim ve ben de hatırlandığı sürece bu hatıranın  bir köşesinde olacağımı biliyorum.